Psychopatologia nerwic Antoni Kępiński
okładka twarda z obwolutą
Stan: db (książka kompletna i spójna, bez podkreśleń i podpisów, na wyklejce ekslibris Jana J. Bekiera*, obwoluta z drobnymi zagnieceniami i naddarciami na krawędziach oraz przebarwieniami/przybrudzeniami)
*Jan Jerzy Bekier (1927-2025) - Neurochirurg. Kapitan Żeglugi Wielkiej Żołnierz AK Okręgu Wileńskiego. Był synem Edwarda – profesora chemii Uniwersytetu Wileńskiego im. Stefana Batorego i Stanisławy, z domu Hanicz – lekarza i chemika. Mając lat szesnaście został skierowany przez Niemców do pracy w aptece szpitala wojskowego, gdzie nawiązał pierwsze kontakty z Armią Krajową organizując przerzuty leków i środków opatrunkowych z zasobów niemieckich. W 1944 roku wstąpił do Oddziału Rozpoznawczego Komendanta Okręgu Wileńskiego i Nowogrodzkiego Armii Krajowej, tzw. „ORKO”, pod pseudonimem „Żbik” i wziął udział w akcji „Burza”. W 1945 r. tuż przed przesiedleniem do Łodzi zmarł Jego Ojciec. Jan Jerzy rozpoczął studia na wydziale chemii idąc w ślady rodziców chemików, jednak po roku przeniósł się na Wydział Lekarski Uniwersytetu Łódzkiego. W grudniu 1953 roku podjął pracę asystenta w Klinice Neurochirurgii Akademii Medycznej w Łodzi. W 1964 r. uzyskał stopień doktora nauk medycznych. W 1966 r. został oddelegowany jako ekspert-neurochirurg do uniwersytetu w Algierze, gdzie spędził 4 lata wraz z żoną i synem odkrywając północną Afrykę, ale przede wszystkim tworząc tamtejszą neurochirurgię. Wspominał ten okres nie tylko jako ogromne doświadczenie zawodowe ale również przygodę życia. Po powrocie do kraju pracował jako neurochirurg w Szpitalu MSW w Łodzi. W tym czasie uzyskał także kolejną specjalizację – w dziedzinie neurologii. Był też Przewodniczącym Okręgowej Komisji Lekarskiej i jednocześnie konsultantem – neurochirurgiem w różnych placówkach medycznych. Ogromną pasją Jana Jerzego było także żeglarstwo i kajakarstwo. Wziął udział w 94 spływach, w tym 10 zagranicznych przepływając 11 000 km i pokonując miedzy innymi 20 górskich rzek. Wraz z innymi kombatantami działał w Stowarzyszeniu Okręg Wileński AK „Wiano” gromadząc pamiątki, broń, dokumenty z tamtych lat. Był współtwórcą Muzeum Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej, a od 1992 r. sprawował funkcję jego kustosza. Przez 16 lat współtworzył miesięcznik akowców wileńskich pod tytułem „Wiano” gromadząc i utrwalając wspomnienia świadków tamtych czasów. Został odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Weterana Walk o Niepodległość, Krzyżem Partyzanckim, Kombatanckim Krzyżem Zasługi, Medalem Wojska i Medalem „Pro Memoria”. (za Polskie Tow. Neurochirurgów, In Memoriam: Dr n. med. Jan Jerzy Bekier (1927–2025))