Wielka Encyklopedya Powszechna ilustrowana 44 tomy
Seria I, T. 1- 34, 37-38, 40-41, Seria II, T. 1-6.
44 tomy w 22 woluminach. Warszawa 1890-1914.
Wielka Encyklopedya Powszechna Ilustrowana – polska encyklopedia powszechna wydawana przez Saturnina Sikorskiego w latach 1890 - 1914 w Warszawie. Pierwszy tom encyklopedii, zaplanowanej na 80 tomów po ok. 500 stron każdy, wyszedł w 1890 r. Wydawnictwo zostało przerwane przez wybuch I wojny światowej; do 1914 r. wyszło 55 tomów, do hasła Patroklos. Aby ukończyć publikację, postanowiono wydawać encyklopedię równocześnie w dwóch seriach – w 1903 r., gdy edycja doszła do litery J, zaczęto wydawać równocześnie tomy z hasłami od litery N.
Najlepszą rekomendacją oferty jest opinia W. Łysiaka w „Empireum” (Warszawa 2004, s. 555) - „największa polska encyklopedia wszechczasów”.
Składa się na to nie tylko jej objętość ale także bogactwo i obfitość treści, szczegółowość opisów, rozległość tematyczna, którą tworzyła elita intelektualna przełomu XIX i XX w. Hasła encyklopedii są rozbudowanymi artykułami często cytowanymi przez kolejne pokolenia do dnia dzisiejszego. Staranny druk, nowoczesne techniki (chromolitografie o bogatej palecie barw). Teksty przygotowali m.in. A. Brückner, P. Chmielowski, T. Korzon, S. Askenazy, K. Estreicher, L. Krzywicki, W. Nałkowski, Wł. Tatarkiewicz.
Rok wydania: Warszawa 1890-1914, Drukarnia Artystyczna S. Sikorskiego; Seria II Drukarnia Aleksandra Tadeusza Jezierskiego
Każdy wolumin liczy około 900 stron, liczne ilustracje w tym barwne, rozkładane arkusze i mapy.
Format: 29 x 21 cm
Oprawa: półskórek z epoki, tłoczenia i złocenia, każdy tom z tytulaturą na grzbiecie.
Stan: spójne i kompletne [oprawy bez luzów, bloki zwarte], bez podpisów i podkreśleń, rzadkie zagięcia i naddarcia kart, foxing [rdzawe plamki - bez szkody dla tekstu], drobne przybrudzenia i przebarwienia okładzin, przetarcia okładzin, wytarcia na krawędziach okładek, w dwóch tomach mocniejsze wgniecenie. T. 21-22 drobny ubytek grzbietu; T. 23-24 drobny ubytek i pęknięcie na linii grzbietu; T. 25-26 pęknięcia na linii grzbietu; T. 29-30 - drobny ubytek grzbietu. Stan więcej niż dobry