Encyklopedyja [Encyklopedia] Powszechna S. Orgelbranda Tom 7 (Den.-Eck.) 1861.

Encyklopedyja Powszechna S. Orgelbranda Tom 7 (Den.-Eck.) 1861.

"Wśród wielu wydanych pozycji szczególnym wydarzeniem stała się wydana przez Samuela Orgelbranda w latach 1859-1868 Encyklopedia Powszechna w 28 tomach. Korespondencję z autorami w sprawie jej wydania Orgelbrand podjął w połowie roku 1856. W 1858 zawiązał komitet redakcyjny, w skład którego powołał K.W. Wóycickiego, L. Rogalskiego, F.H. Lewestama, J. Pankiewicza, później też F.M. Sobieszczańskiego. Sekretarzem tego komitetu przez rok był Józef Grajnert, a po nim Cezary Biernacki. W jej opracowanie zaangażowanych było 181 polskich uczonych. Encyklopedia subskrybowana była początkowo przez trzy tysiące prenumeratorów i ukazywała się od roku 1859, w formie zeszytów - po trzy w miesiącu. Po 1863 (Powstanie styczniowe) liczba prenumeratorów spadła do poniżej 1000, ale mimo wzrostu kosztów oraz przekroczenia planowanej objętości wydawnictwa (pierwotnie zakładano 15 tomów), edycję Encyklopedii doprowadzono do końca w 1868 roku, wydawszy na to zawrotną na owe czasy kwotę 120 tysięcy rubli."

Współpracownikami byli m.in.: Władysław Ludwik Anczyc, Michał Baliński, Julian Bartoszewicz, Władysław Bentkowski, Ignacy Chodźko, Karol Estreicher, Adam Jocher, Kazimierz Kalinka, Adam Kirkor, Oskar Kolberg, Józef Ignacy Kraszewski, Józef Kremer, Aleksander Lesser, Jan Feliks Piwarski, Hipolit Skimborowicz, Franciszek Maksymilian Sobieszczański, Franciszek Wężyk, Kazimierz Władysław Wójcick

Mimo ogromnych trudności dzieło doprowadzono do końca. Powszechnie nazywana Encyklopedią Orgelbranda, jest najobszerniejszą i jedyną, którą udało się doprowadzić do końca w XIX w. Każdy z tomów Encyklopedii liczy blisko 1000 stron. Wiele haseł do dziś zachwyca opracowaniem, na próżno ich szukać w innych encyklopediach – bezsprzecznie niedościgniony wzór dla współcześnie ukazujących się publikacji tego rodzaju.

Rok wydania: Warszawa 1861. Nakład, druk i własność S. Orgelbranda Księgarza i Typografa

Format: 24x 15 cm

s. [4], 983, XIV.

Oprawa: półskórek z epoki, tytulatura na grzbiecie i licu

Stan: kompletna i spójna, kilka pieczątek [z księgozbioru Józefa Bardurskiego], miejscami drobne rdzawe przebarwienia [foxing - bez szkody dla tekstu], rzadkie zagięcia kart, okładki z przetarciami na okładzinach i krawędziach, półskórek z wytarciami i drobnymi ubytkami [małe pęknięcie na linii grzbietu], miejscami zażółcenia wyklejek.