BAYEN Pierre - Opuscules chimiques tome premier [1798] [BIBLIOTEKA MELŻYŃSKICH PAWŁOWICE]

Opuscules chimiques tome premier [1798] de Pierre Bayen

Zbiór kilku tekstów francuskiego chemika Pierre'a Bayen'a (1725-1798):

1.Rozprawa „Analyse des eaux de Bagnères-de-Luchon” – ponad 200-stronicowe, czteroczęściowe studium wód mineralnych Pirenejów;

2. „Expériences faites… sur quelques précipités de mercure” – seria doświadczeń nad tlenkami/„precypitatami” rtęci, z których Bayen wyprowadza kluczową obserwację zwiększenia masy metali przy kalcynacji i zwątpienie w teorię flogistonu;

3. List o sposobie sporządzania „mercure fulminant” (fulminianu rtęci) – krótka, praktyczna notatka o przygotowaniu substancji inicjującej (historycznie bardzo wczesny opis tej mieszaniny/soli).

4. Analyse du sirop mercuriel de Belet” – analiza składu leczniczego syropu rtęciowego używanego w XVIII-wiecznej farmacji

5. „Expériences… que la précipitation du mercure… est une suite nécessaire de la dulcification de l’esprit de nitre” – ciąg dalszy badań nad reakcjami rtęci w środowisku kwasu azotowego

Rok wydania: Paris [1798], chez A.J. Dugour et Durand

s. LXXIV, 395, 2 rozkł. tabl.

Format: 20 x 13 cm

Oprawa: późniejszy półskórek, ozdobne barwne wyklejki.

Stan: kompletna i spójna, bez podkreśleń i podpisów w tekście, drobna sygnatura numeryczna na stronie tytułowej [ołówek], miejscami drobne rdzawe przebarwienia [foxing - bez szkody dla tekstu], [PROWENIENCJA: miejscami wczesne pieczątki "Księgozbiór Pawłowice", na wyklejce ekslibris heraldyczny "Biblioteka Hr. Melżyńskich w Pawłowicach" z herbem hrabiowskim w postaci tarczy z koroną i mieczem skierowanym ostrzem w dół*], okładka z przybrudzeniami i przetarciami.

*Siedziba rodu Mielżyńskich w Pawłowicach zaliczana była do najpyszniejszych pałacy w Poznańskiem. Nic dziwnego: jej właścicielem i kreatorem był najbogatszy człowiek w Wielkopolsce Maksymilian Mielżyński (1738-1799), od 1775 r. pisarz wielki koronny. Zbiory biblioteki Mielżyńskich były słynne na całą Wielkopolskę. W końcu XVIII w. biblioteka liczyła kilka tysięcy tomów i była ciągle poszerzana, sądząc po dużych sumach wydawanych co roku na zakup książek we Wrocławiu, Berlinie i Paryżu. W 1929 r. biblioteka pałacowa liczyła aż 10 000 woluminów i posiadała własny exlibris heraldyczny.  Majątek pawłowicki był własnością rodu Mielżyńskich do 1939 r. W 1941 r. w pałacu mieściło się seminarium dla niemieckich nauczycielek. W latach 1941-1944 rozproszeniu i częściowemu zniszczeniu uległy kolekcje malarstwa, rzeźby, meble oraz zbiory biblioteczne. Ich większa część, ze względu na wyjątkową wartość artystyczną, została przejęta przez Niemców, a następnie wywieziona do III Rzeszy. Od 1945 roku zespół pałacowo-parkowy oraz kompleks zabudowań folwarcznych należą do Instytutu Zootechniki - Państwowego Instytutu Badawczego z siedzibą w Krakowie i noszą nazwę Zakładu Doświadczalnego Pawłowice. (za A. Łuczak "Pałac w Pawłowicach- rozproszone zbiory ziemiańskie")